Dolar kanadyjski1971-2026 Dane | 2027-2028 Prognozy TE

Kanadyjski dolar osłabił się do 1,367 za dolara amerykańskiego, co jest korektą po krótkim przetestowaniu 16-miesięcznych szczytów osiągniętych pod koniec stycznia, ponieważ łagodniejsza inflacja krajowa i słabnące warunki handlowe osłabiły jego wsparcie polityczne i surowcowe. CPI w styczniu spadł do 2,3%, podczas gdy skorygowana średnia Banku Kanady zmniejszyła się do 2,4%, a ceny benzyny spadły o 16,7% w skali roku, a inflacja w sektorze mieszkaniowym osłabła, co potwierdza dowody na to, że presje cenowe łagodnieją i zmniejszają prawdopodobieństwo ponownego zaostrzenia polityki. Przy stopie procentowej na poziomie 2,25% i sygnałach od urzędników, że ustawienia są ogólnie odpowiednie, rynki spłaszczają oczekiwaną ścieżkę stóp procentowych, zawężając wsparcie rentowności Kanady w porównaniu do innych krajów. Jednocześnie ropa naftowa napotyka nowe trudności w dostawach, ponieważ OPEC+ rozważa wznowienie zwiększenia wydobycia w kwietniu, co ogranicza zyski w kluczowym eksporcie Kanady i osłabia kanał warunków handlowych, który zazwyczaj wspiera loonie.

Kanadyjski dolar osłabił się w kierunku 1,36 za dolara amerykańskiego, cofnąwszy się z 16-miesięcznych szczytów osiągniętych 29 stycznia, ponieważ ponowne poszerzenie różnic w rentowności między USA a Kanadą przesunęło kapitał z powrotem w stronę dolara, gdy dane krajowe osłabły. Silniejsze niż oczekiwano dane dotyczące zatrudnienia w USA podniosły rentowności obligacji skarbowych i przesunęły luzowanie polityki Fed na później w roku, wzmacniając popyt na aktywa dolarowe i zwiększając atrakcyjność carry waluty. W przeciwieństwie do tego, niespodziewana utrata miejsc pracy w Kanadzie w styczniu wynosząca około 24 800 stanowisk oraz spadek wskaźnika uczestnictwa w rynku pracy sygnalizowały osłabienie dynamiki na początku roku, łagodząc oczekiwania, że Bank Kanady powróci do zacieśniania polityki. Przy utrzymaniu stopy procentowej BoC na poziomie 2,25% i oferowaniu niewielu wskazówek w tonie jastrzębim, względna perspektywa stóp procentowych nieco przesunęła się przeciwko loonie.

Dolar kanadyjski umocnił się w kierunku 1,35 za dolara amerykańskiego, zbliżając się do 16-miesięcznych szczytów ostatnio obserwowanych 29 stycznia, ponieważ odporne krajowe warunki na rynku pracy, silne wsparcie surowców oraz zmiana oczekiwań dotyczących polityki monetarnej zmniejszyły ryzyko spadków i przyciągnęły nowe zagraniczne napływy. Dane dotyczące zatrudnienia z stycznia obniżyły stopę bezrobocia do 6,5%, najniższej od września 2024 roku, podczas gdy silniejszy wzrost zatrudnienia w pełnym wymiarze godzin i wzrost płac bliski 3,3% osłabiły argumenty za łagodzeniem polityki Banku Kanady w krótkim okresie i utrzymały kanadyjskie realne stopy zwrotu w stosunkowo atrakcyjnej pozycji. W tym samym czasie ogólna słabość dolara amerykańskiego nastąpiła po słabszych wskaźnikach zatrudnienia w USA oraz doniesieniach, że chińscy regulatorzy doradzili bankom ograniczenie ekspozycji na obligacje skarbowe, co wpłynęło na DXY i złagodziło zewnętrzną presję na loonie. Tymczasem ceny ropy wzrosły, co dodatkowo wspierało walutę poprzez poprawę warunków handlowych Kanady i przychody z eksportu.