Oczekuje się, że Rezerwa Federalna podniesie docelowy przedział stopy funduszy federalnych o 25 punktów bazowych do 3,75%-4,00% we wrześniu 2026 roku, co będzie pierwszą podwyżką stóp od 2023 roku, ponieważ inflacja pozostaje znacznie powyżej celu, a szok energetyczny wynikający z wojny z Iranem nadal obciąża perspektywy. Inflacja ogólna w USA utrzymała się na poziomie 3,4% rok do roku w sierpniu, podczas gdy inflacja bazowa wyniosła 2,4%. Tymczasem ceny oleju napędowego wzrosły do 6 dolarów za galon, co dodatkowo zwiększa presję na perspektywy inflacyjne, ponieważ zakończenie konfliktu wydaje się coraz bardziej odległe. W swoim przemówieniu w Jackson Hole w zeszłym miesiącu przewodniczący Warsh powiedział, że jeśli Fed nie będzie pewny, że podstawowa inflacja spada, będzie miał „pracę do wykonania”. Decydenci polityczni opublikują również zaktualizowane projekcje gospodarcze. W czerwcu tzw. wykres punktowy pokazał, że dziewięciu urzędników spodziewało się co najmniej jednej podwyżki stóp w tym roku, podczas gdy sześciu przewidywało co najmniej dwie. Przewodniczący Warsh nie przedstawił prognozy w tym czasie.

Ropa naftowa spadła do około 104 dolarów za baryłkę w środę, co jest wynikiem korekty po dwóch kolejnych sesjach wzrostów, ponieważ oznaki rosnących zapasów w USA wpłynęły na rynek. Amerykański Instytut Naftowy poinformował o wzroście zapasów ropy naftowej w USA o 7,1 miliona baryłek w zeszłym tygodniu, obok wyższych zapasów benzyny i destylatów, a oficjalne dane rządowe mają być opublikowane później w ciągu dnia. Niemniej jednak obawy dotyczące podaży pozostają na wysokim poziomie. Wschodnio-Zachodni rurociąg Arabii Saudyjskiej pozostaje nieczynny, chociaż sekretarz energii USA Chris Wright powiedział, że awaria powinna trwać tylko kilka dni. Milicjanci Houthi wspierani przez Iran posuwają się w kierunku cieśniny Bab el-Mandeb, jednocześnie intensyfikując ataki na saudyjskie cele i regionalne szlaki żeglugowe. Zakłócenia podobno skłoniły Saudi Aramco do opóźnienia niektórych dostaw do europejskich klientów, co zwiększa konkurencję o alternatywne źródła dostaw. Libia również doświadczyła wstrzymania dostaw.

Produkcja przemysłowa w strefie euro spadła o 0,1% w lipcu 2026 roku, co odpowiada spadkowi odnotowanemu w czerwcu, ale wypada nieco lepiej niż oczekiwana przez rynki kontrakcja o 0,2%. Miesięczny spadek odzwierciedlał słabszą produkcję dóbr konsumpcyjnych nietrwałych, która spadła o 1,6% (w porównaniu do 1,8% w czerwcu), podczas gdy wzrost produkcji energii spowolnił do 0,9% z 1,4%. W przeciwieństwie do tego, produkcja dóbr pośrednich wzrosła o 0,3% po spadku o 0,9%, podczas gdy produkcja dóbr kapitałowych zwiększyła się o 0,5%, co zrekompensowało spadek o 1,8% w poprzednim miesiącu. Produkcja dóbr konsumpcyjnych trwałych również się wzmocniła, rosnąc o 0,9% w porównaniu do 0,4% wcześniej. Wyniki różniły się w największych gospodarkach bloku, przy spadku produkcji przemysłowej o 1,5% w Niemczech i 0,4% we Francji, podczas gdy Hiszpania odnotowała wzrost o 0,6%. W ujęciu rocznym produkcja przemysłowa w strefie euro pozostała na niezmienionym poziomie w lipcu, nieznacznie przewyższając oczekiwania dotyczące spadku o 0,1%.

Roczna stopa inflacji w Polsce wzrosła do 3,4% w sierpniu 2026 roku z 3,0% w poprzednim miesiącu, potwierdzając wstępne szacunki. Był to najwyższy poziom od czerwca 2025 roku, ponieważ ceny wzrosły w kilku kategoriach, w tym mieszkalnictwo i usługi komunalne (4,6% vs 4,5% w lipcu), transport (11,2% vs 7,0%), rekreacja, sport i kultura (6,5% vs 5,4%), edukacja (5,4% vs 5,3%) oraz higiena osobista, ochrona socjalna i inne towary i usługi (2,4% vs 1,6%). Z kolei wzrost cen złagodniał dla napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych (6,6% vs 6,9%), zdrowia (4,7% vs 4,9%) oraz informacji i komunikacji (3,5% vs 5,2%), podczas gdy pozostał bez zmian dla restauracji i usług zakwaterowania (4,2%). Tymczasem deflacja spowolniła dla odzieży i obuwia (-2,9% vs -3,6%), podczas gdy ceny spadły dalej dla żywności i napojów bezalkoholowych (-0,9% vs -0,4%). W ujęciu miesięcznym ceny konsumpcyjne wzrosły o 0,3% w sierpniu, łagodząc się z 0,8% wzrostu w poprzednim okresie.

Polska odnotowała deficyt na rachunku bieżącym w wysokości 2419 mln € w lipcu 2026 roku, co jest największym wynikiem od lutego 2022 roku, rozszerzając się z zrewidowanego poziomu 1780 mln € w tym samym miesiącu rok wcześniej. Dane przekroczyły szacunki rynkowe, które wynosiły 2341 mln € deficytu. Deficyt towarów wzrósł do 1843 mln € z 1063 mln € w lipcu 2025 roku, przy czym import wzrósł o 13%, a eksport wzrósł wolniej o 10%. Jednocześnie luka w dochodach wtórnych wzrosła do 307 mln € z 78 mln €, podczas gdy nadwyżka usług zmniejszyła się do 2722 mln € z 3110 mln €. Z drugiej strony, luka w dochodach pierwotnych zmniejszyła się do 2944 mln € z 3749 mln €.

Deficyt handlowy Polski gwałtownie się zwiększył do 1,84 miliarda euro w lipcu 2026 roku, z 1,06 miliarda euro w tym samym miesiącu rok wcześniej. Import wzrósł o 12,6% rok do roku do 33,21 miliarda euro, głównie za sprawą większych zakupów dóbr kapitałowych, szczególnie sprzętu komputerowego, podczas gdy import samochodów osobowych również wzrósł w szybszym tempie. Tymczasem Chiny po raz pierwszy stały się największym dostawcą towarów do Polski, wyprzedzając Niemcy. Eksport wzrósł w wolniejszym tempie o 10,3% do 31,37 miliarda euro, wspierany przez wzrost wysyłek sprzętu komputerowego, które osiągnęły rekordowy poziom. Wzrost cen również wspierał dalszy wzrost eksportu miedzi, surowego srebra i produktów naftowych. Jednak sprzedaż zagraniczna w branży motoryzacyjnej i meblarskiej ponownie spadła.