GumaKurs - Wykres - Dane Historyczne - Aktualności

Futures na gumę wzrosły dalej, przekraczając 200 centów amerykańskich za kilogram, co jest najwyższym poziomem od początku marca, częściowo napędzanym wyższymi cenami ropy naftowej w obliczu niepewności dotyczącej potencjalnej deeskalacji konfliktu na Bliskim Wschodzie. Ponadto, ograniczone dostawy nafty ograniczyły produkcję butadienu, co podniosło ceny gumy syntetycznej i wspierało popyt na gumę naturalną jako alternatywę. Sezonowo niski poziom produkcji w głównych producentach Azji Południowo-Wschodniej od lutego do maja dodatkowo wspiera ceny przed zbiorami od czerwca do września.

Ceny gumy spadły poniżej 190 centów amerykańskich za kilogram, co jest ich najsłabszym wynikiem od początku lutego, pod presją silniejszego dolara i malejących obaw o podaż. Uwaga teraz skupia się na szczycie zbiorów w kwietniu i maju, co może złagodzić spadkowy impet, gdy kończy się zima, a zbieranie gumy się wznawia. Niemniej jednak popyt pozostaje odporny, wspierany przez silną produkcję samochodów w Azji. Geely, na przykład, planuje sprzedaż 640 000 pojazdów za granicą w 2026 roku, co oznacza wzrost o 50% w skali roku. Tymczasem banki centralne na całym świecie sygnalizują ryzyko związane z rosnącymi cenami ropy naftowej związanymi z konfliktem na Bliskim Wschodzie, co może pośrednio wspierać rynek gumy: ponieważ guma syntetyczna pochodzi z ropy naftowej, rosnące koszty surowca mogą podnieść ceny wejściowe, zapewniając wsparcie dla rynku.

Futures na gumę handlowane były w okolicach 195 centów amerykańskich za kilogram, utrzymując się blisko najniższego poziomu od ponad tygodnia, ponieważ obawy dotyczące wpływu konfliktu na Bliskim Wschodzie na popyt równoważyły wsparcie ze strony wyższych cen ropy i ograniczonej podaży. Branże takie jak produkcja opon mogą zmagać się z wyższymi kosztami surowców z powodu zakłóconych łańcuchów dostaw, co potencjalnie może zmniejszyć popyt na produkty intensywnie wykorzystujące gumę. Tymczasem perspektywy podaży pozostawały ograniczone przez sezonowe zmniejszenie produkcji. Główni producenci w Azji Południowo-Wschodniej obecnie znajdują się w swoim niskoprodukcyjnym sezonie "zimowym", który trwa od lutego do maja, zanim zbiór zazwyczaj wzrasta do późnego lata.