NikielKurs - Wykres - Dane Historyczne - Aktualności

Nikiel spadł do około 17 030 USD za tonę pod koniec lipca, co oznacza spadek z ponad miesięcznego szczytu blisko 17 300 USD, ponieważ inwestorzy zabezpieczyli zyski po silnym wzroście w ostatnich tygodniach. Ceny znalazły się pod presją po tym, jak Indonezja podjęła działania w celu rozwiązania problemów regulacyjnych, które opóźniały eksport niektórych produktów niklowych, co złagodziło obawy dotyczące zakłóceń w dostawach w krótkim okresie. Decyzja ta nastąpiła po doniesieniach, że rząd pracuje nad rozwiązaniem niepewności dotyczącej dopuszczalnej zawartości metali ziem rzadkich w przesyłkach mineralnych, co zakłócało eksport produktów niklowych i boksytów. Mimo to straty były ograniczone przez oznaki zaostrzenia warunków rynkowych, przy czym zapasy niklu na LME spadły przez sześć kolejnych sesji, podczas gdy wsparcie ze strony indonezyjskich polityk górniczych oraz wolniejsze dostawy rudy niklowej z Filipin pomogły podnieść ceny.

Nikiel handlowany był w okolicach 17 300 USD za tonę, co przedłużyło zyski do najwyższego poziomu od ponad miesiąca w obliczu niepewności dotyczącej polityki produkcyjnej Indonezji. Trwająca rewizja kwot produkcji niklu w Indonezji pozostawała kluczowym punktem zainteresowania, a rząd ograniczył dodatkowe zatwierdzenia dla pieców hutniczych borykających się z niedoborami surowców, co wzmacniało oczekiwania na zaostrzenie dostępności rudy, gdy decydenci starali się zapobiec nadpodaży i ustabilizować rynek. Jednocześnie odnowione napięcia na Bliskim Wschodzie podniosły ceny ropy i wzbudziły obawy o dostawy siarki, kluczowego surowca dla indonezyjskiego przemysłu przetwórstwa niklu, zwiększając presję kosztową produkcji i dodając do wzrostowego momentum cen. Tymczasem zyski pozostały ograniczone przez słabe zapotrzebowanie w dół łańcucha, z osłabioną aktywnością w chińskim sektorze stali nierdzewnej i ostrożnymi zakupami siarczanu niklu w obliczu wolniejszego wzrostu popytu na baterie na bazie niklu, co wpływało na perspektywy konsumpcji.

Nikiel handlowany był w okolicach 17 000 USD za tonę, odbijając się od sześciomiesięcznych minimów w pobliżu 16 300 USD i zbliżając się do miesięcznego szczytu, wspieranego przez łagodzenie obaw dotyczących podaży. Indonezja potwierdziła, że nie zatwierdzi szerokiej ekspansji kwot produkcji niklu, a dodatkowe zatwierdzenia będą ograniczone do pieców hutniczych borykających się z niedoborami surowców. Polityka ta wzmocniła oczekiwania na stosunkowo ograniczoną dostępność rudy, ponieważ rząd dąży do zapobieżenia nadpodaży i stabilizacji globalnego rynku niklu, jednocześnie pozwalając jedynie na ukierunkowane zwiększenie produkcji. W tym samym czasie odnowione napięcia na Bliskim Wschodzie utrzymywały ceny ropy na wysokim poziomie i podtrzymywały obawy dotyczące dostaw siarki, kluczowego surowca dla indonezyjskiego przemysłu przetwórstwa niklu, co dodatkowo wspierało rynek. Jednak zyski były ograniczone przez stłumiony popyt fizyczny, z handlem wysokiej jakości żelaza niklowego pozostającym w stagnacji, a uzupełnianie zapasów w dół było stłumione, a ceny rudy niklowej nadal malały w obliczu dużych zapasów i utrzymującej się dostępności podaży.