NikielKurs - Wykres - Dane Historyczne - Aktualności

Futures na nikiel handlowane powyżej 19 450 USD, osiągając niemal dwuletni szczyt, ponieważ zakłócenia w dostawach i zaostrzona dostępność surowców wzmocniły bycze momentum na rynku. Ceny były wspierane przez cięcia kwot wydobywczych w Indonezji, które ograniczyły podaż rudy i wzbudziły obawy o dostępność surowców dla przetwórców downstream. Dodatkowo, niedobór siarki związany z zakłóceniami w Cieśninie Ormuz wywierał dodatkową presję, podnosząc koszty przetwarzania dla pośrednich produktów niklowych i zaostrzając warunki produkcji poza etapem wydobycia. Nastroje były również wspierane przez szerszą siłę metali podstawowych, przy czym nikiel SHFE i jego odpowiednicy zyskiwali na wartości w obliczu słabszego dolara i poprawionego apetytu na ryzyko. Indonezyjscy producenci stali nierdzewnej wstrzymali oferty przed oczekiwanymi podwyżkami cen, sygnalizując przeniesienie wyższych kosztów surowców. Dalsze momentum było napędzane oczekiwaniami kontynuacji dyscypliny dostaw w Indonezji, co wzmacniało przekonania, że napięte warunki mogą się utrzymać w krótkim okresie.

Futures na nikiel handlowane powyżej 18 750 USD, utrzymując się blisko ponadtrzymiesięcznego szczytu na poziomie 18 775 USD, przy konsolidacji rynku po silnym rajdzie. Trend wzrostowy wspierany jest przez oczekiwania na zaostrzenie globalnej równowagi, po tym jak Międzynarodowa Grupa Badawcza Niklu przewidziała przejście do niewielkiego deficytu rynkowego w 2026 roku, co odwraca nadwyżkę tego roku. Prognoza odzwierciedla silniejszy wzrost popytu w porównaniu do podaży, co wspiera mocniejszy ton cenowy w średnim okresie. Po stronie podaży Indonezja nadal kształtuje dynamikę kosztów po rewizji swojego systemu ustalania cen benchmarkowych dla rudy niklu, podnosząc minimalne koszty w górę poprzez poszerzenie czynników wejściowych i zwiększenie założeń dotyczących cen bazowych. To wzmocniło wyższe koszty produkcji i mocniejszą globalną krzywą kosztów. Jednocześnie presje w sektorze HPAL w Indonezji utrzymują się, a wysokie koszty wejściowe ograniczają elastyczność przetwarzania dla pośrednich produktów niklowych używanych w materiałach akumulatorowych, co utrzymuje podaż w wąskich ramach w krótkim okresie.

Futures na nikiel wzrosły do około 18 500 USD za tonę, osiągając niemal trzy miesięczny szczyt, ponieważ presje kosztowe i ograniczenia podaży zaostrzyły warunki rynkowe. Dżakarta dostarczyła szereg sygnałów zaostrzających, ostatnio rewizując formułę cenową benchmarku rudy niklu w Indonezji. Nowa struktura obejmuje teraz dodatkowe metale, takie jak żelazo, kobalt i chrom, a także podnosi współczynnik korekcyjny używany do ustalania minimalnych cen rudy. To podnosi minimalny koszt produkcji w górnym łańcuchu, co prowadzi do wyższych kosztów surowców dla pieców hutniczych i wzmacnia globalną krzywą kosztów niklu. Jednocześnie napięcia po stronie podaży w sektorze HPAL w Indonezji zwiększyły presję wzrostową. Ceny siarki wzrosły powyżej 800 USD za tonę, co skłoniło niektórych przetwórców do ograniczenia produkcji pośrednich form niklu używanych w materiałach akumulatorowych, co zaostrzyło dostępność w krótkim okresie. Ogólnie stabilny popyt na akumulatory i odporne zużycie przemysłowe pomogły wchłonąć obawy dotyczące podaży, utrzymując nikiel na podwyższonych poziomach.