NikielKurs - Wykres - Dane Historyczne - Aktualności

Futures na nikiel handlowano w okolicach 19 000 USD za tonę, co stanowiło korektę po niedawnym, ponad dwuletnim szczycie blisko 19 600 USD, gdyż pojawiło się realizowanie zysków po ostatnim gwałtownym wzroście. Traderzy zaczęli zabezpieczać zyski, gdy rynek przetwarzał szybkość ruchu, a nie jakiekolwiek pogorszenie podstawowych fundamentów. Szerokie metale przemysłowe również wykazały mieszane ruchy cenowe, odzwierciedlając pauzę w apetytach na ryzyko po silnym wzroście w kompleksie metali podstawowych. Wcześniejszy wzrost był napędzany narracjami o zaostrzającej się podaży oraz sygnałami politycznymi związanymi z Indonezją, w tym oczekiwaniami wyższych kosztów związanych z eksportem i podatkami nadwyżkowymi, które wzmocniły wyższy poziom kosztów dla przemysłu niklowego. Wysokie oficjalne ceny referencyjne oraz silny momentum w kontraktach na rafinowany nikiel również podniosły szerszy kompleks. Tymczasem nikiel pozostaje wspierany przez strukturalnie napięte tło podaży w Indonezji, obok wysiłków współpracy z Filipinami w zakresie przetwarzania w dół i łańcuchów dostaw.

Futures na nikiel handlowano powyżej 19 500 USD za tonę, zbliżając się do dwuletniego maksimum, ponieważ zakłócenia w dostawach i zaostrzona dostępność surowców wzmocniły bycze momentum na rynku. Ceny były wspierane przez cięcia kwot wydobywczych w Indonezji, które ograniczyły podaż rudy i wzbudziły obawy o dostępność surowców dla przetwórców downstream. Dodatkowo, niedobór siarki związany z zakłóceniami w Cieśninie Ormuz zwiększył presję, podnosząc koszty przetwarzania dla pośrednich produktów niklowych i zaostrzając warunki produkcji poza etapem wydobycia. Nastroje były również wspierane przez szerszą siłę metali podstawowych, przy czym nikiel SHFE i jego odpowiednicy zyskiwali na wartości w obliczu słabszego dolara i poprawy apetytu na ryzyko. Indonezyjscy producenci stali nierdzewnej wstrzymali oferty przed oczekiwanymi podwyżkami cen, sygnalizując przeniesienie wyższych kosztów surowców. Dalsze momentum napędzały oczekiwania na kontynuację dyscypliny dostaw w Indonezji, wzmacniając przekonania, że napięte warunki mogą się utrzymać w krótkim okresie.

Futures na nikiel handlowane powyżej 18 750 USD za tonę, utrzymując się blisko ponadtrzymiesięcznego maksimum na poziomie 18 775 USD, przy konsolidacji rynku po silnym wzroście. Trend wzrostowy wspierany jest oczekiwaniami na zaostrzenie globalnej równowagi, po tym jak Międzynarodowa Grupa Badawcza ds. Niklu przewidziała przejście do niewielkiego deficytu rynkowego w 2026 roku, co odwraca nadwyżkę tego roku. Prognoza odzwierciedla silniejszy wzrost popytu w porównaniu do podaży, wspierając mocniejszy ton cenowy w średnim okresie. Po stronie podaży, Indonezja nadal kształtuje dynamikę kosztów po rewizji swojego systemu ustalania cen benchmarkowych dla rudy niklowej, podnosząc minimalne koszty w górę poprzez poszerzenie czynników wejściowych i zwiększenie założeń dotyczących cen bazowych. To wzmocniło wyższe koszty produkcji i mocniejszą globalną krzywą kosztów. Jednocześnie presje w sektorze HPAL w Indonezji utrzymują się, a wysokie koszty wejściowe ograniczają elastyczność przetwarzania dla pośrednich produktów niklowych używanych w materiałach akumulatorowych, co utrzymuje podaż w wąskim zakresie w krótkim okresie.