Peso FilipińskieCena - Wykres - Dane Historyczne - Aktualności

Filipiński peso przekroczył poziom 61 za dolara amerykańskiego pod koniec kwietnia, osiągając nowy historyczny niski poziom i podkreślając rosnące napięcia na walucie w obliczu globalnej niepewności gospodarczej spowodowanej trwającym konfliktem na Bliskim Wschodzie. Utrzymujące się napięcia zakłóciły łańcuchy dostaw ropy naftowej, stanowiąc istotne wyzwanie dla filipińskiej gospodarki, biorąc pod uwagę jej dużą zależność od importu ropy naftowej z tego regionu. Od wybuchu konfliktu peso wielokrotnie spadało do rekordowo niskich poziomów. Spadek waluty grozi wzrostem inflacji importowanej i zwiększeniem kosztów obsługi zadłużenia w walutach obcych w peso. Dzieje się to w czasie, gdy inflacja jest już na podwyższonym poziomie, a inflacja ogólna wzrosła do 4,1% w ujęciu rocznym w marcu, co stanowi najwyższy poziom od lipca 2024 roku. W odpowiedzi Bangko Sentral ng Pilipinas podniósł swoją stopę procentową o 25 punktów bazowych do 4,5% w połowie kwietnia, co oznacza pierwszy cykl zacieśniania w ciągu ponad dwóch lat.

Filipiński peso osłabił się poniżej 60,7 za USD, handlując blisko swojego rekordowo niskiego poziomu, ponieważ ogólna siła dolara i sentyment awersji do ryzyka nadal wywierały presję na azjatyckie waluty. Narastające napięcia na Bliskim Wschodzie, w tym wznowione zakłócenia w Cieśninie Ormuz po przejęciach statków i zaostrzonych ostrzeżeniach amerykańskiej marynarki wojennej, utrzymywały ceny ropy na wysokim poziomie. Wyższe ceny ropy zwiększają ryzyko inflacji dla gospodarek zależnych od importu, takich jak Filipiny, poszerzając obciążenie płatności zewnętrznych i wspierając popyt na dolara amerykańskiego. Jednocześnie napływy do dolara jako bezpiecznej przystani pozostały silne w obliczu utrzymującej się niepewności dotyczącej konfrontacji USA-Iran. Tymczasem krajowa polityka oferowała jedynie częściowe złagodzenie. Bangko Sentral ng Pilipinas podniósł stopy procentowe o 25 punktów bazowych do 4,5%, co było pierwszą podwyżką od ponad dwóch lat, powołując się na słabsze prognozy inflacyjne spowodowane wyższymi globalnymi cenami ropy i żywności. Gubernator BSP Eli Remolona również zasugerował, że dalsze zacieśnienie pozostaje możliwe, jeśli zajdzie taka potrzeba, wzmacniając bardziej proaktywną postawę polityki.

Filipiński peso spadł do około 60 za USD, wracając w kierunku swojego rekordowo niskiego poziomu osiągniętego 30 marca, ponieważ napięcia geopolityczne na Bliskim Wschodzie nadal wpływały na sentyment rynkowy. Trwające zakłócenia w kluczowych szlakach transportowych ropy naftowej, szczególnie w Cieśninie Ormuz, podniosły ceny ropy. Jako główny importer ropy naftowej, Filipiny pozostają w dużym stopniu narażone na te wydarzenia, które już podniosły krajowe koszty paliw i zwiększyły presję inflacyjną, a także zwiększyły ryzyko wzrostu poniżej celu, szerszego deficytu rachunku bieżącego oraz potencjalnych przeszkód dla napływu przekazów pieniężnych. Bangko Sentral ng Pilipinas wezwał banki do zwiększenia wysiłków w celu zachęcenia firm do zabezpieczania się przed ryzykiem walutowym, podkreślając wrażliwość kraju na wstrząsy zewnętrzne. Podkreślił również, że jego priorytetem jest utrzymanie płynności rynku i zapewnienie ciągłego przepływu funduszy, nawet w obliczu zmienności cen ropy, słabości peso i globalnej niepewności finansowej.