Francuski sektor produkcyjny wraca do wzrostu

Indeks PMI dla przemysłu we Francji według S&P Global wzrósł do 51,5 w sierpniu 2026 roku z 49,8 w lipcu, według wstępnych danych, przewyższając oczekiwania rynku wynoszące 50. To oznacza pierwszą ekspansję w sektorze przemysłowym od kwietnia. Produkcja wzrosła po raz pierwszy od kwietniowego wzrostu napędzanego gromadzeniem zapasów, co sugeruje większą stabilność w gospodarce produkującej dobra w obliczu łagodzenia presji cenowej, przy jednoczesnym umiarkowaniu inflacji cen surowców i cen wyrobów gotowych. Producenci również zwiększyli zatrudnienie w najszybszym tempie od roku, co pomogło firmom szybciej poradzić sobie z zaległościami niż w lipcu.

Indeks PMI dla przemysłu we Francji według S&P Global spadł do 49,8 w lipcu 2026 roku z 51,2 w czerwcu, sygnalizując ponowne pogorszenie aktywności fabryk po tym, jak wstępne szacunki wskazywały na stagnację. Produkcja i nowe zamówienia spadły w szybszym tempie, ponieważ popyt osłabł w obliczu presji cenowych, niskiej pewności klientów oraz konfliktu na Bliskim Wschodzie, podczas gdy zamówienia eksportowe odnotowały największy spadek w ciągu roku. Producenci ograniczyli aktywność zakupową w najszybszym tempie od marca i kontynuowali redukcję zapasów surowców i wyrobów gotowych. Zaległości w pracy spadły tylko po raz drugi w tym roku, chociaż zatrudnienie wzrosło w najszybszym tempie od grudnia. Presje w łańcuchu dostaw utrzymywały się, a opóźnienia w dostawach pozostawały na wysokim poziomie z powodu niedoborów komponentów elektronicznych i produktów chemicznych. Tymczasem inflacja kosztów surowców złagodniała do najniższego poziomu od czterech miesięcy, podczas gdy inflacja cen wyjściowych jedynie nieznacznie się zmniejszyła. Pewność biznesowa poprawiła się w nadziei na silniejsze warunki sprzedaży w nadchodzącym roku.

Wskaźnik PMI dla sektora wytwórczego S&P Global we Francji spadł do 50,0 w lipcu 2026 roku z 51,2 w czerwcu, poniżej oczekiwań rynkowych wynoszących 51,0, jak pokazują wstępne szacunki. Odczyt wskazywał na stagnację w działalności fabryk, przy czym produkcja przemysłowa malała w nieco szybszym tempie, ponieważ firmy zgłaszały słabszy popyt. Wskaźnik produkcji spadł do 48,8 z 49,1, podczas gdy nowe zamówienia na produkcję skurczyły się w szybszym tempie. Nowe zamówienia eksportowe również spadły gwałtownie po raz ósmy z rzędu, co podkreślało ciągłą słabość w popycie zewnętrznym. Zaległości w pracy nadal malały, co wskazuje na zmniejszenie obciążenia roboczego wśród producentów. W zakresie cen koszty surowców i ceny wyjściowe wzrosły w lipcu w łagodniejszym tempie, co oznacza dalsze złagodzenie presji inflacyjnej.