Francuski sektor produkcyjny odbija się bardziej niż sądzono

Indeks PMI dla przemysłu wytwórczego we Francji według S&P Global został skorygowany w górę do 51,2 w czerwcu 2026 roku z 50,7 w wstępnym szacunku i 49,7 w maju, pomimo spadków w produkcji i nowych zamówieniach. Stonowane warunki rynkowe i nadmiar zapasów u klientów spowodowały spadek sprzedaży krajowej i produkcji, chociaż tempo ich spadku zwolniło. Kluczowo, ogólny wzrost był silnie wpływany przez poważne tarcia po stronie podaży, ponieważ ograniczona dostępność transportu i niedobory materiałów spowodowały najintensywniejsze opóźnienia w dostawach od niemal czterech lat. Aby zarządzać tymi opóźnieniami, producenci agresywnie wyczerpywali istniejące zapasy przedprodukcyjne w najszybszym tempie od siedmiu miesięcy. W międzyczasie fabryki nieznacznie zwiększyły zatrudnienie, chociaż zaległości nadal rosły. Koszty surowców dla produktów chemicznych, transportowych i opartych na ropie pozostały na wysokim poziomie, zmuszając fabryki do podnoszenia cen sprzedaży, nawet gdy ogólne presje kosztowe osłabły po raz pierwszy od grudnia.

PMI dla sektora wytwórczego S&P Global Francji wzrósł do 50,7 w czerwcu 2026 roku, wracając do wzrostu po krótkiej kontrakcji na poziomie 49,7 w maju i przewyższając oczekiwania rynku dotyczące stabilizacji na poziomie 50, jak pokazały wstępne szacunki. W tym samym czasie produkcja spadła w łagodniejszym tempie, a indeks wyniósł 48,9, osiągając dwumiesięczne maksimum, w porównaniu do 47,8 w czerwcu. Jednocześnie odnotowano również mniejszy spadek nowych zamówień, co sugeruje umiarkowanie w tempie osłabienia warunków popytu. Zaległości w pracy wykazały niewielką poprawę, a producenci zgłosili niewielki wzrost pracy w toku, mimo że ogólny popyt pozostał stłumiony. Presje kosztowe również złagodniały, ale pozostały na podwyższonym poziomie, podczas gdy inflacja cen produkcji dalej osłabła w porównaniu do maja.

Indeks PMI dla sektora wytwórczego S&P Global we Francji spadł do 49,7 w maju 2026 roku z 52,8 w kwietniu, wracając do strefy skurczenia, ale powyżej wstępnego szacunku wynoszącego 48,9. Produkcja i nowe zamówienia spadły, odwracając zyski z kwietnia napędzane gromadzeniem zapasów, podczas gdy produkcja, wolumeny zakupów i zapasy również spadły. Popyt na eksport osłabł, szczególnie z Belgii, Niemiec i Ukrainy. Naciski na łańcuch dostaw nasiliły się, a czasy dostaw od dostawców wydłużyły się w najszybszym tempie od stycznia 2023 roku z powodu niedoborów surowców, ograniczeń transportowych i wyższych kosztów paliwa. Aktywność zakupowa osłabła po wzroście w kwietniu, podczas gdy firmy zmniejszyły zapasy w najszybszym tempie od listopada 2025 roku. Zatrudnienie nadal spadało, a zaległości w pracy zmniejszyły się po raz pierwszy w tym roku. Inflacja kosztów surowców wzrosła do najwyższego poziomu od czterech lat w przypadku paliw, metali i chemikaliów, podczas gdy ceny wyjściowe wzrosły w najszybszym tempie od 40 miesięcy. Zaufanie biznesowe osłabło w obliczu niepewności, niskiego popytu i napięć geopolitycznych.