Włochy PMI dla przemysłu

HCOB Włochy PMI dla przemysłu wzrósł do 50,6 w lutym 2026 roku, w porównaniu do 48,1 w styczniu i powyżej konsensusu rynkowego wynoszącego 49,5. Odczyt, najwyższy od trzech miesięcy, wskazywał na niewielką poprawę warunków operacyjnych, ponieważ produkcja i nowe zamówienia wzrosły po dwóch miesiącach spadków, mimo że sprzedaż eksportowa malała w najszybszym tempie od pięciu miesięcy w obliczu wysokiej globalnej niepewności. Zatrudnienie wzrosło tylko nieznacznie, ograniczając zakupy surowców. Tymczasem inflacja kosztów surowców osiągnęła najwyższy poziom od października 2022 roku, a ceny produkcji wzrosły w najszybszym tempie od dziesięciu miesięcy. Zaufanie biznesowe jednak wzmocniło się do najwyższego poziomu od ponad pięciu lat.

Wskaźnik PMI dla przemysłu we Włoszech wzrósł nieznacznie do 48,1 w styczniu 2026 roku z 47,9 w grudniu, zgodnie z oczekiwaniami rynku. Warunki popytowe były nadal słabe, z nowymi zamówieniami i eksportem spadającymi ponownie, choć w łagodniejszym tempie, co odzwierciedlało kruchą sytuację na rynkach i pewne anulacje zamówień. Produkcja również nieznacznie spadła, ograniczona przez stłumiony popyt i, w niektórych przypadkach, ograniczenia surowcowe. Niższa produkcja skłoniła firmy do ograniczenia zakupów i zmniejszenia zapasów, co pomogło złagodzić presję na łańcuchy dostaw i skrócić czasy dostaw. Pomimo słabszego popytu na surowce, koszty wzrosły w najszybszym tempie od ponad trzech lat z powodu wyższych cen surowców, co skłoniło producentów do podniesienia cen sprzedaży. Zatrudnienie było jedynym obszarem wzrostu, a firmy ostrożnie zwiększały zatrudnienie. Patrząc w przyszłość, producenci byli bardziej optymistyczni, z zaufaniem bliskim najwyższemu poziomowi od czterech i pół roku, mając nadzieję na nowe produkty, niższe koszty kredytów i stopniowe ożywienie w sektorze.

HCOB Włochy Manufacturing PMI spadł do 47,9 w grudniu 2025 r., spadając z 50,6 w listopadzie i poniżej prognozy 50,0. Spadek oznaczał największy spadek od marca, prowadzony przez producentów dóbr konsumpcyjnych, podczas gdy inne segmenty doświadczyły tylko łagodnych skurczeń. Nowe zamówienia spadły po miesiącu wzrostu, obciążone zwiększoną niepewnością i wyzwaniami specyficznymi dla sektora, zwłaszcza w stalowych i samochodowych. Produkcja spadła najszybciej od dziewięciu miesięcy, a zatrudnienie nadal spadało, oznaczając pełny kwartał redukcji miejsc pracy. Na froncie cenowym inflacja kosztów surowców zmniejszyła się z trzyletniego szczytu listopada, co skłoniło producentów do umiarkowanego obniżenia cen sprzedaży. Pomimo spowolnienia, sentyment poprawił się nieznacznie, wspierany inwestycjami w wprowadzanie nowych produktów na rynek i planami ekspansji na nowe rynki.