Aktywność sektora prywatnego w Egipcie bez ropy spada do 5-miesięcznego minimum

Indeks PMI S&P Global Egipt spadł do 48,0 w marcu 2026 roku z 48,9 w lutym, co oznacza najniższy wynik od kwietnia 2024 roku. Aktywność sektora prywatnego niezwiązanego z ropą naftową przedłużyła swój niedawny spadek, w dużej mierze zgodnie z długoterminową średnią badania wynoszącą 48,2, ponieważ produkcja i nowe zamówienia spadły w najszybszym tempie od niemal dwóch lat w związku z wojną na Bliskim Wschodzie, która osłabiła popyt i zwiększyła presję cenową. Poziomy zakupów wzrosły po dwóch miesięcznych spadkach, podczas gdy zatrudnienie ustabilizowało się po redukcji miejsc pracy pod koniec ubiegłego roku. W kwestii cen inflacja kosztów wejściowych przyspieszyła do najszybszego poziomu w ciągu 18 miesięcy, napędzana wyższymi cenami paliw i surowców związanymi z wojną oraz silniejszym dolarem amerykańskim. Ceny sprzedaży wzrosły w najszybszym tempie od maja 2025 roku, chociaż wzrosty pozostały umiarkowane i bliskie długoterminowej średniej. Patrząc w przyszłość, zaufanie biznesowe spadło po raz pierwszy w historii badania, chociaż pesymizm był łagodny, a tylko kilka firm wskazało niepewność związaną z wojną jako powód negatywnych prognoz.

Indeks PMI S&P Global Egipt spadł do 48,9 w lutym 2026 roku z 49,8 w styczniu. To oznacza drugi z rzędu miesiąc skurczenia i najszybsze tempo od września 2025 roku, przy czym wszystkie pięć podskładników PMI wskazuje na osłabienie warunków biznesowych. Nowe zamówienia nadal spadały, podczas gdy produkcja również zmniejszyła się, kończąc trzy miesiące ekspansji. Firmy zmniejszyły zatrudnienie po raz trzeci z rzędu i dalej ograniczyły aktywność zakupową. Czas dostaw dostawców pozostał w zasadzie niezmieniony, odzwierciedlając stosunkowo łagodne wymagania dotyczące surowców. Ponadto presje kosztowe się nasiliły, a ceny surowców rosły w najszybszym tempie od maja 2025 roku, podczas gdy ceny sprzedaży wzrosły tylko nieznacznie.

Indeks PMI S&P Global Egipt spadł do 49,8 w styczniu 2026 roku z 50,2 w grudniu, przekraczając nieznacznie próg 50. Najnowszy odczyt sygnalizuje marginalne pogorszenie warunków biznesowych w sektorze nienaftowym, mimo że produkcja wzrosła trzeci miesiąc z rzędu. Wzrost produkcji był częściowo wspierany przez silniejszy popyt zagraniczny, ale ogólna liczba nowych zamówień nieznacznie spadła po ostatnich wzrostach, co wskazuje na słabszą sprzedaż krajową. Przy nadal rosnącej produkcji i mniejszej liczbie nowych miejsc pracy, firmy skupiły się na likwidacji zaległości, które spadły w najszybszym tempie od niemal trzech lat. Wolne moce produkcyjne skłoniły firmy do redukcji zatrudnienia, co oznacza najszybszy spadek zatrudnienia od końca 2023 roku, podczas gdy aktywność zakupowa również osłabła. Presje kosztowe pozostały stłumione, a ceny surowców rosły powoli, co pozwoliło firmom obniżyć ceny sprzedaży po raz pierwszy od połowy 2020 roku. Pomimo spowolnienia, nastroje pozostały ostrożnie pozytywne, a przedsiębiorstwa oczekują stopniowej poprawy popytu w nadchodzącym roku.