Nikiel przedłuża wzrosty po cięciach dostaw z Indonezji

Nikiel handlowany był w okolicach 16 400 USD za tonę, co przedłuża zyski w obliczu obaw o zakłócenia w dostawach w Indonezji. Huty w Parku Przemysłowym Morowali zmniejszą produkcję żelaza niklowego z powodu niedoboru wody spowodowanego El Niño, a dotknięta produkcja może osiągnąć około 100 000 ton, co wskazuje na zaostrzenie podaży i pomaga ograniczyć dalsze spadki. Jednak krótkoterminowe perspektywy pozostawały ograniczone przez słabe zapotrzebowanie chińskiego sektora downstream, ponieważ zakupy soli niklowej i gromadzenie zapasów na rynku spot były stłumione, podczas gdy niektórzy producenci prekursorów obniżyli wskaźniki produkcji. Dodatkowo, zrewidowana formuła cenowa benchmarku rudy niklowej w Indonezji znacznie obniżyła HPM dla niskiej jakości rudy niklowej 1,2% do około 24,89 USD za tonę mokrą, prawie o połowę w porównaniu do poprzedniego poziomu, co może obniżyć koszty surowców dla zakładów HPAL i zachęcić do większego wykorzystania niskiej jakości rezerw. Wysokie zapasy w całym łańcuchu dostaw niklu również wskazywały na kontynuację destockingu, ograniczając możliwości trwałej odbudowy.

Nikiel handlowany był w okolicach 16 400 USD za tonę, odbijając się od najniższego poziomu od ośmiu miesięcy, ponieważ niedawny spadek przyciągnął pewne zainteresowanie zakupami. Ruch ten oznaczał techniczne odbicie po niedawnej wyprzedaży. Jednak krótkoterminowe perspektywy pozostawały ograniczone przez słabe zapotrzebowanie chińskiego sektora downstream, przy czym zakupy soli niklowej i gromadzenie zapasów na rynku spot były stłumione, podczas gdy niektórzy producenci prekursorów zmniejszyli wskaźniki produkcji. Dodatkowo, zrewidowana formuła cenowa benchmarku rudy niklu w Indonezji znacznie obniżyła HPM dla niskiej jakości rudy niklowej 1,2% do około 24,89 USD za tonę mokrą, niemal o połowę w porównaniu do poprzedniego poziomu, co mogłoby obniżyć koszty surowców dla zakładów HPAL i zachęcić do większego wykorzystania niskiej jakości rezerw. Wysokie zapasy w całym łańcuchu dostaw niklu również wskazywały na trwające odstockowanie, ograniczając możliwości trwałego odbicia pomimo ostatniego wzrostu cen.

Nikiel handlowany był w okolicach 16 000 USD za tonę, spadając do najniższego poziomu od grudnia 2025 roku, gdy Indonezja obniżyła ceny referencyjne dla niskiej jakości rudy niklu. Zrewidowana formuła cenowa niemalże o połowę obniża koszt rudy niklu o zawartości 1,2%, poprawiając ekonomię zakładów wysokociśnieniowego leachingu kwasu (HPAL), podczas gdy znacząca nowa zdolność produkcyjna ma być uruchomiona w tym roku i w przyszłym, co może zwiększyć globalną podaż. Dodatkowo, silniejsze zakłady na podwyżki stóp procentowych w USA podniosły wartość dolara i rentowności obligacji skarbowych, co wpłynęło negatywnie na metale podstawowe. W dłuższej perspektywie oczekiwane pozwolenia na głębinowe wydobycie w USA mogą ostatecznie otworzyć drogę do dodatkowej podaży niklu, kobaltu, miedzi i manganu. Tymczasem warunki suszy w Indonezji ograniczyły zdolność produkcyjną zakładu Excelsior Nickel Cobalt firmy Nickel Industries do 30% nominalnej zdolności, podczas gdy produkcja w Indonezyjskim Parku Przemysłowym Morowali może spaść o 30% do 40%, jeśli nowe źródła wody nie zostaną zabezpieczone, co ogranicza wzrost podaży w krótkim okresie.