Nikiel odbija się od 8-miesięcznego minimum

Nikiel handlowany był w okolicach 16 230 USD za tonę, odbijając się od najniższego poziomu od ośmiu miesięcy, ponieważ niedawny spadek przyciągnął pewne zainteresowanie zakupami. Ruch ten oznaczał techniczne odbicie po niedawnej wyprzedaży. Jednak krótko-terminowa perspektywa pozostawała ograniczona przez słabe zapotrzebowanie chińskiego sektora downstream, przy czym zakupy soli niklowej i gromadzenie zapasów na rynku spot były stłumione, podczas gdy niektórzy producenci prekursorów zmniejszyli wskaźniki produkcji. Dodatkowo, zrewidowana formuła cenowa benchmarku rudy niklu w Indonezji znacznie obniżyła HPM dla niskiej jakości rudy niklowej 1,2% do około 24,89 USD za tonę mokrą, niemal o połowę w porównaniu do poprzedniego poziomu, co mogłoby obniżyć koszty surowców dla zakładów HPAL i zachęcić do większego wykorzystania niskiej jakości rezerw. Wysokie zapasy w całym łańcuchu dostaw niklu również wskazywały na trwające odstockowanie, ograniczając możliwości trwałego odbicia pomimo ostatniego wzrostu cen.

Nikiel handlowany był w okolicach 16 000 USD za tonę, spadając do najniższego poziomu od grudnia 2025 roku, gdy Indonezja obniżyła ceny referencyjne dla niskiej jakości rudy niklu. Zrewidowana formuła cenowa niemalże o połowę obniża koszt rudy niklu o zawartości 1,2%, poprawiając ekonomię zakładów wysokociśnieniowego leachingu kwasu (HPAL), podczas gdy znacząca nowa zdolność produkcyjna ma być uruchomiona w tym roku i w przyszłym, co może zwiększyć globalną podaż. Dodatkowo, silniejsze zakłady na podwyżki stóp procentowych w USA podniosły wartość dolara i rentowności obligacji skarbowych, co wpłynęło negatywnie na metale podstawowe. W dłuższej perspektywie oczekiwane pozwolenia na głębinowe wydobycie w USA mogą ostatecznie otworzyć drogę do dodatkowej podaży niklu, kobaltu, miedzi i manganu. Tymczasem warunki suszy w Indonezji ograniczyły zdolność produkcyjną zakładu Excelsior Nickel Cobalt firmy Nickel Industries do 30% nominalnej zdolności, podczas gdy produkcja w Indonezyjskim Parku Przemysłowym Morowali może spaść o 30% do 40%, jeśli nowe źródła wody nie zostaną zabezpieczone, co ogranicza wzrost podaży w krótkim okresie.

Nikiel handlowany był w okolicach 16 320 USD za tonę, spadając do najniższego poziomu od lipca, ponieważ silniejsze oczekiwania na podwyżki stóp procentowych w USA wzmocniły dolara i rentowności obligacji skarbowych, co wpłynęło na metale podstawowe. Ceny producentów w USA za sierpień okazały się wyższe od oczekiwań, co zwiększyło zakłady na podwyżki stóp, które później wzrosły powyżej 90%, podczas gdy rentowność 10-letnich obligacji w USA zbliżyła się do 5%, a indeks dolara wzrósł powyżej 99, co przyczyniło się do szerokiej wyprzedaży metali podstawowych na LME. W międzyczasie pogarszające się warunki suszy w Indonezji zaostrzyły prognozy podaży, a Nickel Industries ograniczyło zwiększenie produkcji w swoim zakładzie Excelsior Nickel Cobalt do 30% nominalnej zdolności produkcyjnej z powodu niedoboru wody. Zakłócenia te zwiększają obawy o produkcję w Indonezyjskim Parku Przemysłowym Morowali, która może spaść o 30% do 40%, jeśli nowe źródła wody nie zostaną zabezpieczone. Dodatkowo, kwota wydobycia Indonezji na 2026 rok pozostaje znacznie poniżej poziomu z ubiegłego roku, podczas gdy cięcia produkcji w Chinach w zakresie HPAL i MHP oraz niedawne zmniejszenie zapasów oferują pewne złagodzenie negatywnych skutków.