Miedź nadal pod presją

Futures na miedź spadły poniżej 6,3 USD za funt w środę, oddając zyski z wcześniejszego tygodnia, ponieważ narastające napięcia na Bliskim Wschodzie i rosnące oczekiwania na podwyżki stóp procentowych przez banki centralne wpłynęły na perspektywy dla metali przemysłowych. USA przeprowadziły „uderzenia w obronie własnej” przeciwko Iranowi w odpowiedzi na zestrzelenie amerykańskiego helikoptera, co grozi podważeniem wysiłków na rzecz pokoju, jednocześnie potęgując obawy o inflację i wyższe koszty kredytów. Inwestorzy czekali również na najnowsze dane o inflacji w USA po silniejszych niż oczekiwano danych o zatrudnieniu z zeszłego tygodnia, które wzmocniły oczekiwania na podwyżkę stóp przez Rezerwę Federalną jeszcze w tym roku. Tymczasem Jefferies przewiduje, że ceny miedzi pozostaną wyższe przez dłuższy czas niż wcześniej prognozowano, wskazując na średni roczny deficyt podaży wynoszący 491 000 ton do 2030 roku oraz wolniejsze niż oczekiwano ożywienie w kopalni Grasberg.

Futures na miedź ustabilizowały się w pobliżu 6,3 USD za funt we wtorek po wcześniejszym nacisku w ostatnich sesjach, ponieważ solidne dane handlowe z największego konsumenta, Chin, wzmocniły perspektywy popytu. Chińskie eksport wzrósł o 19,4% do rekordowych 376,8 miliarda USD w maju, znacznie powyżej oczekiwań, napędzany silnym popytem na technologie AI i produkty energii odnawialnej. Miedź zyskała również wsparcie dzięki łagodzeniu napięć geopolitycznych po tym, jak Iran i Izrael zgodzili się wstrzymać ataki przeciwko sobie, co zmniejszyło obawy, że wyższe ceny ropy mogą napędzać inflację i prowadzić do zaostrzenia polityki monetarnej, co wpłynęłoby na globalny wzrost i popyt na metale. Tymczasem Jefferies przewiduje, że ceny miedzi pozostaną silniejsze dłużej niż wcześniej zakładano, wskazując na średni roczny deficyt podaży wynoszący 491 000 ton do 2030 roku oraz opóźnione ożywienie w kopalni Grasberg.

Futures na miedź w USA były powyżej 6,3 USD za funt, zatrzymując spadek z rekordowego poziomu 6,6 USD osiągniętego 2 czerwca, ponieważ ryzyko dostaw związane z wojną na Bliskim Wschodzie zderzyło się z makroekonomicznymi przeciwwagami wynikającymi z konfliktu. Pierwsza wymiana uderzeń między Iranem a Izraelem od czasu ich kruchego zawieszenia broni osłabiła oczekiwania na szerszą umowę między Teheranem a USA. Przedłużający się konflikt wstrzymał eksport siarki i kwasu siarkowego od kluczowych producentów GCC, co z kolei zmusiło Chiny do wstrzymania eksportu tych surowców i wywołało niedobory w głównym producentem miedzi, Chile. Ograniczona podaż kwasu siarkowego ogranicza zdolności rafinacji miedzi, co stanowi wyzwanie dla trwającej kampanii Codelco mającej na celu obniżenie kosztów operacyjnych. Tymczasem presja makroekonomiczna na producentów z powodu wojny ograniczyła wzrost cen. Te były również ograniczone przez oczekiwania na jastrzębią politykę Rezerwy Federalnej po publikacji solidnych danych o zatrudnieniu w USA, co wzmocniło dolara.