Nikiel odbija się po cięciach produkcji w Indonezji

Futures na nikiel wzrosły powyżej 18 800 USD za tonę, odzyskując po niemal czterotygodniowym minimum na poziomie 18 555 USD z 18 maja, po doniesieniach o dodatkowych redukcjach produkcji w Indonezji, największym producentem na świecie. Według Shanghai Metals Market, około 10% do 15% zdolności produkcyjnej wysokiej jakości żelaza niklowego w Parku Przemysłowym Weda Bay ma przejść rotacyjną konserwację w nadchodzących miesiącach. Raport zauważył również, że niektóre produkcje NPI wykorzystywane w stali nierdzewnej zostały już zmniejszone od marca i kwietnia z powodu słabszej dostępności rudy i wysokich kosztów, podczas gdy przesunięcie alokacji energii w kierunku nowych projektów aluminiowych dodatkowo zaostrzyło warunki podaży. Indonezja obniżyła w tym roku kwoty wydobycia rudy niklu w celu wsparcia cen, co prowadzi do niedoborów surowców i zmusza do ograniczeń w lokalnych piecach hutniczych. Kraj ten produkuje ponad połowę globalnej produkcji niklu, wspierany przez znaczące chińskie inwestycje.

Futures na nikiel handlowane były w okolicach 18 500 USD za tonę, przedłużając straty w kierunku miesięcznego minimum, ponieważ łagodniejsze sygnały po stronie kosztów i realizacja zysków nadal wpływały na sentyment. Spadające ceny rudy niklu na Filipinach, wraz z łagodniejącymi cenami siarczanu niklu, zmniejszyły wsparcie w krótkim okresie dla rynku i wzmocniły oczekiwania na niższe koszty produkcji w niektórych częściach łańcucha dostaw niklu. Sentyment rynkowy był również pod presją z powodu stłumionych warunków popytu w dół, przy czym aktywność zakupowa w Chinach pozostawała w dużej mierze napędzana przez potrzeby podstawowe, a handlowcy wskazywali na brak nowych katalizatorów po niedawnej hossie. Szerszy sentyment wśród metali przemysłowych również pozostał ostrożny w obliczu mieszanych warunków makroekonomicznych. Niemniej jednak długoterminowe obawy dotyczące podaży związane z zaostrzonymi kwotami wydobycia w Indonezji i rosnącymi kosztami przetwarzania nadal zapewniały podstawowe wsparcie dla szerszej perspektywy niklu.

Futures na nikiel handlowano w okolicach 18 900 USD za tonę, co stanowiło korektę po niedawnym, ponad dwuletnim szczycie blisko 19 600 USD, gdyż pojawiło się realizowanie zysków po ostatnim gwałtownym wzroście. Traderzy zaczęli zabezpieczać zyski, gdy rynek przetwarzał szybkość ruchu, a nie jakiekolwiek pogorszenie podstawowych fundamentów. Szerokie metale przemysłowe również wykazały mieszane ruchy cenowe, odzwierciedlając pauzę w apetytach na ryzyko po silnym wzroście w kompleksie metali podstawowych. Wcześniejszy wzrost był napędzany narracjami o zaostrzającej się podaży oraz sygnałami politycznymi związanymi z Indonezją, w tym oczekiwaniami wyższych kosztów związanych z eksportem i podatkami nadwyżkowymi, które wzmocniły wyższy poziom kosztów dla przemysłu niklowego. Wysokie oficjalne ceny referencyjne oraz silny momentum w kontraktach na rafinowany nikiel również podniosły szerszy kompleks. Tymczasem nikiel pozostaje wspierany przez strukturalnie napięte tło podaży w Indonezji, wraz z wysiłkami współpracy z Filipinami w zakresie przetwarzania w dół i łańcuchów dostaw.