ISM Manufacturing PMI dla USA wzrósł do 52,7 w marcu 2026 z 52,4 w lutym i powyżej prognoz wynoszących 52,5. Odczyt wskazywał na najsilniejszy wzrost aktywności fabryk od sierpnia 2022, prowadzonego przez szybszy wzrost produkcji (55,1 w porównaniu do 53,5), podczas gdy nowe zamówienia spowolniły (53,5 w porównaniu do 55,8), a zatrudnienie skurczyło się nieco szybciej (48,7 w porównaniu do 48,8). Indeks cen również wzrósł do 78,3, najwyższego poziomu od czerwca 2022, z 70,5. „Indeks dostawców wskazał na dalsze spowolnienie po raz czwarty z rzędu (58,9 w porównaniu do 55,1). Marzec „oznacza również pierwszy raport, w którym paneliści wskazują wojnę w Iranie jako nowy wpływ na ich działalność, wraz z trwającą niepewnością co do polityki gospodarczej USA, pomimo niedawnego orzeczenia Sądu Najwyższego uchylającego taryfy na podstawie Ustawy o Międzynarodowych Uprawnieniach Ekonomicznych w Nagłych Wypadkach (IEEPA). W marcu 64% komentarzy ogółem było negatywnych. Wśród negatywnych komentarzy około 20% wskazało na taryfy, a około 40% na wojnę na Bliskim Wschodzie” – powiedziała Susan Spence, przewodnicząca ISM.

Futures na ropę WTI były niższe, wynosząc około 100,7 USD za baryłkę na początku kwietnia, chociaż zredukowały większość wcześniejszych strat, gdy nadzieje na szybkie deeskalowanie konfliktu z Iranem zaczęły słabnąć. Prezydent USA Donald Trump powiedział, że Iran dąży do zawarcia rozejmu i że Waszyngton rozważy to, gdy Cieśnina Ormuz będzie otwarta, wolna i bezpieczna, dodając, że do tego czasu USA bombardują Iran w niebyt. Wcześniej prezydent zasugerował, że USA mogą zakończyć swoje zaangażowanie militarne w ciągu dwóch do trzech tygodni, co na krótko spowodowało spadek cen ropy do poziomu 96,5 USD za baryłkę. W rzeczywistości jednak Cieśnina Ormuz pozostaje w dużej mierze zamknięta, a ataki trwają w całym regionie Zatoki. Około 25% globalnego handlu ropą morską przechodzi przez Cieśninę, z czego około 80% tych przepływów jest przeznaczonych na rynki azjatyckie. W marcu ceny ropy wzrosły o ponad 50%, co oznacza ich największy miesięczny wzrost od maja 2020 roku i osiągnęły najwyższe poziomy od 2022 roku.

Sprzedaż detaliczna w USA wzrosła o 0,6% w porównaniu do poprzedniego miesiąca w lutym 2026 roku, odbijając się od spadku o 0,1% w styczniu i przewyższając prognozy wzrostu o 0,5%. To najsilniejszy wynik od siedmiu miesięcy, przy czym sprzedaż wzrosła najbardziej w domach towarowych (3%), sklepach zdrowotnych i osobistych (2,3%), odzieży (2%), sklepach z artykułami sportowymi, hobby, instrumentami muzycznymi i książkami (1,3%), dealerach pojazdów silnikowych i części (1,2%) oraz w sklepach detalicznych różnego rodzaju (1,1%). Inne wzrosty odnotowano również na stacjach benzynowych (0,9%), u detalistów internetowych (0,7%), w elektronice i sprzęcie AGD (0,5%) oraz w materiałach budowlanych i sprzęcie ogrodowym (0,4%). Z drugiej strony, sprzedaż detaliczna była niższa w sklepach spożywczych i napojowych (-1%) oraz w sklepach meblowych (-1%). Tymczasem sprzedaż z wyłączeniem usług gastronomicznych, dealerów samochodowych, sklepów z materiałami budowlanymi i stacji benzynowych, które są używane do obliczania PKB, wzrosła o 0,5%, co jest wyższe od prognozowanych 0,3%.

Prywatne przedsiębiorstwa w USA dodały netto 62 000 miejsc pracy w marcu 2026 roku, co stanowi wzrost w porównaniu do zrewidowanych w górę 66 000 w lutym i przewyższa oczekiwania rynku dotyczące wzrostu o 40 000. Wynik ten wskazuje na odporność na rynku pracy według najnowszych wskaźników wiodących, pomimo niepewności gospodarczej i spadku wzrostu siły roboczej w związku z niższą imigracją. Miejsca pracy w edukacji i usługach zdrowotnych wzrosły o 58 000, pozostając głównym źródłem wzrostu zatrudnienia. Inne zyski odnotowano w budownictwie (30 000), surowcach naturalnych i górnictwie (11 000), informatyce (16 000), rekreacji i hotelarstwie (7 000) oraz działalności finansowej (4 000). Z kolei netto 58 000 miejsc pracy zniknęło w handlu, transporcie i użyteczności publicznej, podczas gdy 11 000 stanowisk zlikwidowano w przemyśle. "Ogólnie zatrudnienie jest stabilne, ale wzrost miejsc pracy nadal sprzyja niektórym branżom, w tym opiece zdrowotnej. W marcu temu solidnemu wynikowi towarzyszył wzrost wynagrodzeń dla zmieniających pracę." - Główny Ekonomista ADP Dr Nela Richardson.

PMI dla przemysłu wytwórczego S&P Global w Brazylii wzrósł do 49,0 w marcu 2026 roku z 47,3 w lutym, co oznacza najsłabszą kontrakcję od maja 2025 roku, ale pozostaje poniżej 50,0 przez 11. miesiąc z rzędu. Nowe zamówienia spadły znacznie, choć w najwolniejszym tempie od grudnia, ponieważ słaby popyt, napięcia na Bliskim Wschodzie i ograniczone budżety wpłynęły na sprzedaż. Zamówienia eksportowe ustabilizowały się po 11 miesiącach spadków, a niektóre firmy uzyskały dostęp do nowych rynków dzięki taryfom USA, chociaż sprzedaż do Argentyny i Chin spadła. Produkcja w fabrykach skurczyła się nieznacznie, najsłabiej od października, przy czym częściowe uzupełnienie zapasów zrekompensowało anulowanie zamówień. Koszty surowców wzrosły do najwyższego poziomu od 18 miesięcy z powodu napięć na Bliskim Wschodzie i cen ropy, co skłoniło firmy do podniesienia cen sprzedaży do najwyższego poziomu od 11 miesięcy. Zatrudnienie wzrosło nieznacznie po raz drugi z rzędu. Zaufanie biznesowe osłabło do najniższego poziomu od 11 miesięcy w obliczu konkurencji, ryzyk geopolitycznych i niepewności wyborczej.

Polski wskaźnik PMI dla przemysłu S&P Global wzrósł do 48,7 w marcu 2026 roku z 47,1 w lutym, przekraczając oczekiwania rynkowe na poziomie 47,1 i wskazując na wolniejsze pogarszanie się warunków biznesowych. Poprawę wspierał wzrost produkcji przemysłowej, pierwszy od kwietnia 2025 roku, oraz łagodniejsze spadki nowych zamówień i zapasów surowców. W przeciwieństwie do tego, nowe zamówienia nadal spadały dwunasty miesiąc z rzędu. Zatrudnienie również zmniejszało się jedenasty miesiąc z rzędu, a tempo redukcji personelu przyspieszyło do najszybszego od września 2023 roku. Presje kosztowe gwałtownie wzrosły, napędzane wyższymi cenami energii, paliw i surowców związanych z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Inflacja cen surowców osiągnęła najwyższy poziom od października 2022 roku, podczas gdy czasy dostaw od dostawców wydłużyły się do największego stopnia od czerwca 2022 roku. Patrząc w przyszłość, firmy pozostały ostrożnie optymistyczne, oczekując odbudowy popytu i planując inwestycje w zdolności produkcyjne oraz pozyskiwanie nowych klientów.